Doorsteek Lukla – Dudh Kund gelukt; drie maal is scheepsrecht! Afgelopen weken was ik samen met mijn man Henk en onze goede vriend Chhiree Sherpa in Nepal, in het gebied Solo. Doel was de doorsteek te maken van het bekende dorp Lukla (de poort naar Mount Everest), dwars door de wildernis, naar het westelijke dal Dudh Kund. Een stil dal, dat je normaliter betreedt via de Thaksindo Pas. Twee keer eerder poogden we deze traverse te maken, maar beide keren zagen we er op het laatste moment van af door behoorlijke sneeuwval. Naar nu blijkt een wijs besluit;)

Voordat we onze trektocht begonnen, bezochten we een project vanuit Stichting Topaspiraties; de Shree Palchok Himalaya School in Khastap/Basa. Deze school hebben we reeds diverse malen ondersteund, met oa laptops, sportattributen etc. Dit keer konden we financieel helpen met de renovatie van het kleutergebouw, mogelijk gemaakt met de ontvangen donaties. Het dak lekte aan alle kanten, het tochte en er kwam nauwelijks daglicht binnen. Het was prachtig en dankbaar om het resultaat te aanschouwen en de locale bevolking hier wederom te ontmoetten.
Vanuit Khastap vertrokken we met z’n drieën naar Mera, de nederzetting waar Chhiree vandaan komt en hadden een homestay bij familie. Ik geniet enorm van deze gastvrijheid en de momenten bij mensen thuis, vooral als je elkaar al kent.

Vanuit Mera trokken we via een wilde route die alleen de locals kennen naar Nunthala. Vervolgens oostelijk via Kharikhola, Pangkongma, Sibuje en Najingdingma naar Cholem (3600 m). Om vervolgens via een weinig bekend lusje van de heilige meertjes Panch Pokhari en Khola Kharka het Hinku dal in te lopen naar Kothe. Wat een weerzien: jaren geleden waren Henk en ik hier na de beklimming van Mera Peak (6476 m). Toen was er in het hele dal nog geen lodge te bekennen. Wat een ontwikkeling heeft het dal doorgemaakt met de toegenomen populariteit van de Mera Peak!

Vanuit Kothe ging de voettocht over de pas Zwatra La (4610 m) via een flink verijsde afdaling naar Lukla, het uitgangspunt voor het grote doel van deze tocht: de doorsteek. Bewust hadden we er dit keer voor gekozen om uitstekend geacclimatiseerd aan deze uitdaging te beginnen. Met ook voldoende ruimte voor uitloop door slecht weer of wat dan ook. Maar we hadden echt zoveel geluk: alle dagen een heldere hemel met volop zon!

De doorsteek lukte uiteindelijk niet in vier, maar zelfs in drie dagen! Daarbij hadden we ondersteuning van een local voor onze extra bagage. Hij kende bovendien de omgeving, een mega-voordeel, want met tientallen geitenpaadjes in het bos, is totaal onhelder wat de juiste is;)
Een flinke uitdaging betrof de aanleg van een 5 km lange tunnel in het kader van een waterkrachtproject bij de rivier Lumding Khola; vanuit twee kanten werden explosieven geplaatst in de berghelling. Het was enerverend om hier vlakbij af te dalen, pal nadat een mega explosief was afgegaan. Eenmaal bij de rivier bleek dat daar een kamp was gebouwd, voor de projectmedewerkers.
Zij konden hun ogen ook niet geloven, dat wij aan de andere kant van de rivier omhoog wilden gaan voor de doorsteek. De volgende uitdaging bleek de brug die niet meer toegankelijk was door een chaos van rotsblokken. We konden de rivier weliswaar oversteken via de project-brug, maar daarna moesten we ons een weg zien te banen door het dichte struikgewas over en langs mega-rotsblokken. Een flink avontuur. Uiteindelijk lukte het om het kleine paadje steil omhoog te vinden, naar de graat Shamdanam Ragpo Danda. Wat een route naar het pasje (4480 meter) op de kilometers lange graat!

Na een lange dag plantten we onze tent op een prachtige plek op 4270 meter, en trokken de dag erna naar Saharsbeni, telkens de prachtige en wilde valleien traverserend.
In Saharsbeni, zijn inmiddels drie lodges, die leiden naar het heilige meer Dudh Kund, aan het einde van het dal. Deze vallei is lang zo bekend niet als het nabij gelegen Khumbu-dal van Lukla. Zodoende ontstond bij ons in 2019 het idee om te onderzoeken of een doorsteek mogelijk zou zijn. Want het zou zo mooi zijn als er nieuwe trekking-mogelijkheden komen buiten de gebaande en bekende paden.

Wel, het heeft zes jaar geduurd om ons voornemen te realiseren. En laat nu net een start gemaakt zijn met de ontwikkeling van een pad, komende vanuit de andere kant (startend vanuit Kamo Danda, even boven Thaksindo). Dat pad naar Lukla zal lager gaan lopen dan de route die wij namen, maar het begin is er. De ontwikkeling van nieuwe trekking-paden is op meer plekken actueel, gezien de sterke toename van jeeproutes, die veelal gelijk lopen aan de traditionele wandelpaden. Dientengevolge is de behoefte ontstaan om nieuwe trekking-paden te ontwikkelen. Niet alleen voor de buitenlandse toeristen, ook voor de eigen bevolking. Voor het eerst ontstaat in Nepal zelf een middenklasse, die het zich kan permitteren het eigen land te ontdekken. Een positieve ontwikkeling!